“ଗଛମାନେ ମତେ ଆୟୁଷ ଦେଉଛନ୍ତି”- କୁହନ୍ତି ମୟୁରଭଞ୍ଜ ବେତନଟୀ ବ୍ଲକ ବର୍ତ୍ତନା ଗାଁର ଛୟାଅଶୀ ବର୍ଷ ବୟସ୍କ ବେଣୁଧର ସ୍ୱାଇଁ । ତାଙ୍କ କହିବା ଅନୁଯାୟୀ ଏକଦା ଘଞ୍ଚ ଜଙ୍ଗଲରେ ଭରପୂର ଥିଲା ତାଙ୍କ ବେତନଟୀ ଅଂଚଳ । ଶାଳ, ପିଆଶାଳ, ଆମ୍ବ, କରଂଜ ଗଛଙ୍କ ସହ ବିଭିନ୍ନ ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କ ସ୍ୱର ଶୁଭୁଥିଲା ତାଙ୍କ ଗାଁ ଚାରିପାଖେ । “ବର୍ତ୍ତମାନ କିନ୍ତୁ ଆଉ ସେ ଜଙ୍ଗଲ କାହିଁ !” – ପଚାରନ୍ତି ବେଣୁଧର ।
ବେଣୁଧର ଥିଲେ ଜଣେ ଚାଷୀ । ଚାଷବାସ କରି ନିଜ ପରିବାର ପୋଷିବା ସହ ତାଙ୍କର ଆଉ ଏକ କାମ ଥିଲା ଜଙ୍ଗଲ ସୃଷ୍ଠି କରିବା ଓ ତାର ଯତ୍ନ ନେବା । ବର୍ତ୍ତମାନ ଗାଁ ପାଖେ ଯାହା କିଛି ଜଙ୍ଗଲ ବଂଚିଛି, ସେଠାରେ ଦେଖାଯାଉଥିବା ବଡ଼ଗଛ ସବୁ ତାଙ୍କ ପରି ପୂର୍ବ ପିଢୀର ଅବଦାନ । ଏବେକାର ପିଲାମାନେ ଆଉ ଜଙ୍ଗଲର ମୂଲ୍ୟ ବୁଝୁନାହାନ୍ତି ବୋଲି ବେଣୁଧରଙ୍କର ଅଭିମାନ ।
“ପଇସା ପାଇଁ କାଟି ପକଉଛନ୍ତି । ଆଉ ଏ ଜଙ୍ଗଲରେ ହରିଣଟିଏ ମଧ୍ୟ ଦେଖା ଯାଉନାହାନ୍ତି । ମୁଁ ବହୁତ ଦିନ ତଳେ ଡିଏଫଓ ବାବୁଙ୍କୁ କହିଥିଲି ଆମ ଜଙ୍ଗଲରେ ଦୁଇଟି ଭାଲୁ ଆଣି ଛାଡ଼ିଦିଅନ୍ତୁ । ଲୋକ ଡରି ଆଉ ଜଙ୍ଗଲକୁ ଯିବେନି କି ଗଛ କାଟିବେନି ଓ ଜଙ୍ଗଲଟି ବଂଚିଯିବ ।”
ବେଣୁଧରଙ୍କର ଦୁଇ ପୁଅ । ସେଥିରୁ ଜଣେ ପୁଅ ଜଙ୍ଗଲ ବିଭାଗରେ କାମ କରନ୍ତି । ବିଭିନ୍ନ ସମୟରେ ପାଖ ଜଙ୍ଗଲରୁ ହାତୀମାନେ ପଶିଆସନ୍ତି ତାଙ୍କ ଗାଁକୁ । ତାଙ୍କ ଅଗଣାକୁ ଆସି ଧାନ ଖାଆନ୍ତି ଓ ଚାଲିଯାଆନ୍ତି । କାହାର କିଛି ଅନିଷ୍ଟ କରନ୍ତି ନାହିଁ । କି ଘର ଭାଗନ୍ତି ନାହିଁ । ତାଙ୍କ ପୁଅଙ୍କୁ ହାତୀମାନେ ମାନନ୍ତି ବୋଲି କୁହନ୍ତି ବେଣୁଧର । ପୂର୍ବରୁ ଜଙ୍ଗଲ ଉପରେ ନିର୍ଭର କରି ପଶୁପକ୍ଷୀଙ୍କ ସହ ମିଶି ଚଳୁଥିଲେ ଗାଁଲୋକ । କେବେ କିଛି ଅସୁବିଧା ହୁଏନାହିଁ । ଏବେ କିନ୍ତୁ ଜଙ୍ଗଲକୁ କାଟି ପଦା କରି ସାରିଲେଣି । ପଶୁପକ୍ଷୀ କୁଆଡେ ଯିବେ ! ସବୁ ମରିହଜି ଗଲେଣି । କେବଳ ବାର୍ହା, ଠେକୁଆ ଅଛନ୍ତି । ସେଥିପାଇଁ ତ ଜଙ୍ଗଲବାବୁଙ୍କୁ କହିଲି ଦୁଇଟି ହେଟାବାଘ ଏଠି ଜଙ୍ଗଲରେ ଛାଡି ଦେବାକୁ କିନ୍ତୁ ସେ କହିଲେ ବାଘ ପାଇଁ ଜଙ୍ଗଲରେ ଆଉ ଖାଦ୍ୟ ନାହିଁ, ସେ ଆସି ଗାଁରେ ପଶିବେ, ଗାଈଛେଳିଙ୍କୁ ଖାଇବେ ।”
ଅଭାବୀ ଦୁନିଆରେ ଟଙ୍କାପଇସା ଦରକାର ହେଲେ ଲୋକେ ଗଛ କାଟି ନେଇ ବିକି ଦେଉଛନ୍ତି ବୋଲି କୁହନ୍ତି ବେଣୁଧର । କିନ୍ତୁ ତାଙ୍କ ହାତ ଯାଏନି ଗଛ କାଟିବାକୁ ।
“ଗଛ ସବୁ ମୋ ଛୁଆ ପରି । ମୋ ନିଜ ପୁଅଙ୍କ ପରି ତାଙ୍କୁ ଏଇ ହାତରେ ବଢେଇକି ଏଡିକିରୁ ଏଡେ କରିଛି । ମୋ ହାତ ଯାଏନି ଆଜ୍ଞା ତାଙ୍କୁ ହାଣିବାକୁ ।”
“ଯାହା ହେଇଯାଉ ଯେତେ ଅଭାବ ଅନଟନ ଆସୁ ମୁଁ ଆଦୌ ଯାଏନି କାଟିବାକୁ । ଥରେ ବହୁତ ଅଭାବ ପଡିଲା, ମୋର ହାତ କିନ୍ତୁ ଗଲାନି । ବାଧ୍ୟ ହୋଇ ଅନ୍ୟ ଲୋକଙ୍କୁ ୨୦ଟଙ୍କା ଦେଇ ପଠେଇଦେଲି କାଟିବାକୁ । କଣ ଆଉ କରିଥାନ୍ତି !”
ଏବେ ବୁଢା ବୟସରେ ବେଣୁଧର ଆଉ ପୂର୍ବପରି କାମଧାମ କରି ନପାରୁଥିଲେ ମଧ୍ୟ ସୁସ୍ଥ ଅଛନ୍ତି, ଚଲାବୁଲା କରିପାରୁଛନ୍ତି । “ମତେ ୮୬ ହେଲାଣି କିନ୍ତୁ ଆହୁରି ୨୦ବର୍ଷ ମୁଁ ବଂଚିବି । କାରଣ ଏଇ ଗଛମାନେ ମତେ ଆୟୁଷ ଦେଉଛନ୍ତି ।”
